het regende mot

Er is geen rust.

Van alle kanten kwamen ze op haar af. Woorden en zinnen. Onderhuidse bedoelingen. Schijnbewegingen. Het passieve gemanipuleer verpakt in starheid en onvermogen tot anders denken.

Weer een gebeurtenis, weer een verwijt, weer een paar bevestigende zinnen. Een wir war van onrustzaaiende slangetjes met vleugels. Want o het moest natuurlijk wel engelachtig blijven. Alles volgens het hoe het hoort principe. Volgens de regels van weleer. Wantrouwen van alle partijen. En vooral niets direct zeggen, maar pijlen afvuren. Pijlen met welk doel?

Ze mocht niet zijn, ze mag niet zijn. Maar die gedachte is volstrekt fout. Dat ze dat voelt moet ze maar voor zich houden. Stel je voor zeg.

Je hebt je beslissing al genomen.

Je kan niet. Je wilt niet. Luisteren.

Je sluit je weer af.

Er is geen rust.

 

We drinken wijn. Omdat het moet.

 

Dit bericht werd geplaatst in scherven. Bookmark de permalink .

3 reacties op het regende mot

  1. HansDeZwans zegt:

    Schol. Een verhaal wat voor jou meer betekenis heeft.

  2. VenusVido zegt:

    Heerlijk om hier weer te zijn, je stukjes te lezen. Woorden soms licht als veertjes, dan weer vurig als kolen, prachtig!

zeg het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s