De figuranten. De remix.

Een sfeer van lege oppervlakte. Dieper de hunkering naar liefde. De afkeer, het niet kunnen, de gelukkige eenzaamheid zo het lijkt. Er is geen liefde. Alles is liefde.

Fellini. Otto e mezzo. Het boek speelt op de achtergrond of wellicht er middenin. Het is geen boek, het gebeurt, het leeft en wij zijn Jia, Eduardo en Maria tegelijk. Wij voelen en weten, misselijkmakend, hunkerend. Het leven aan de rand, waar het een hemel is. Een hemel midden in de hel. Herkenbaar, alsof het al eens gebeurd is. Of slechts een gevoel wat ook in deze wereld speelt. Koude liefde. Koude liefde zo kil dat het heet wordt. Onvermijdelijk, walgelijk en het mooiste. De pijn. Verlangende pijn. Verzinken. Tot het niet meer kan. En de redelijke mens uiteindelijk roept tot verwijderen.

Nooit helemaal, maar altijd weer.

De koele minnaar. Hugo Claus

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in this is the life en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

zeg het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s