Auteursarchief: davitah

Nijenrode

Ik schep me een beeld. Vermengde werkelijkheid met parallelle boekenwerelden. Boeken zijn zielen. Zodra je oog hebt voor het boek wat jou uitkiest. Zodra de zinnen gelezen worden, leeft de ziel. De zielen. Het sleurt je mee, vermengt realiteit met … Lees verder

Geplaatst in Medusa | 2 reacties

you bet

Vaag hangende tranen, ze slikken niet weg. Vage misselijkheid, te vaag om toe te laten. Depressie klopt aan. Ik doe niet open. Telkens weer jou gezicht. De herkenning en vooral de ironie. Dat je zelf dood moest, terwijl je dat … Lees verder

Geplaatst in this is the life, Uncategorized | 1 reactie

Nummer 7

Ik had deze droom. Het was een echte. Blijf. Mijn vezels willen terug. Er was een gesprek. Het was een moment van blijf. Mijn hand op jou hoofd, zodat je me aankijken zou. Zacht. Ontroerende ogen. Als hij dit bij … Lees verder

Geplaatst in Dreams | Een reactie plaatsen

Morgen altijd morgen

Kon ze het maar Zonder schuldgevoel de knoop doorhakken Altijd hetzelfde voelen Nooit meer tranen in de badkamer De enige plek in huis waar je alleen kon zijn. De deur op slot. Een cynisch kaartje versturen: wij gaan scheiden. Met … Lees verder

Geplaatst in this is the life | 2 reacties

Inferno

O cruelty. Het herkennen van patronen is zoveel erger. Het weten van eindig. En toch het knagende het willen toestaan en ja het uitproberen. Waar ligt de grens. Ik trek je er wel over. Ik verpletterende Medusa. Och onschuldigheid, afgrijselijk … Lees verder

Geplaatst in Medusa | Een reactie plaatsen

Julia is Madelief

Maar vroeger, wat wilde je toen worden? De vraag kwam zacht na vele tranen. Ze was weer ingestort. Toen het nog goed ging wist ze al dat het niet duren zou. Ze vecht nog steeds. Het lijkt of hij nu … Lees verder

Geplaatst in Julia | Een reactie plaatsen

De figuranten. De remix.

Een sfeer van lege oppervlakte. Dieper de hunkering naar liefde. De afkeer, het niet kunnen, de gelukkige eenzaamheid zo het lijkt. Er is geen liefde. Alles is liefde. Fellini. Otto e mezzo. Het boek speelt op de achtergrond of wellicht … Lees verder

Geplaatst in this is the life | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Weemoed en roze koek

Al je tranen, voorzichtig verbergend. En ook weer niet, zo openbaar. Hoe kun je een ziel ook stoppen. Overladen en veel te zwaar. Eens tesamen gevonden, ziel aan ziel. Geen houden aan. Elke vezel. Een woord, een blik, de stad … Lees verder

Geplaatst in Medusa | 1 reactie

Alors on dance

praten praten een gat in de lachende nacht figureren in een stad van veinzen veinzen van geslaagdheid op zoek zijn en iedereen is mooi kijk ik takel al dreigend de afgrond in van vieze aarde en zwevende ziel verbazend zie … Lees verder

Geplaatst in this is the life | Tags: | 1 reactie

lipstick maakt gelukkig.

Ze schrok er toch van. Gedachten aan echt heus ziek worden en dat dat dan een doel gaf. Er waren tijden dat sterven haar angstig maakte. Nog wel, slechts het deel dat het dan voorbij was gaf haar een ander … Lees verder

Geplaatst in scherven | Een reactie plaatsen